Zapraszamy do lektury wierszy zambrowskiego poety Janusza Kuleszy.
Poniżej prezentujemy kilka wierszy w tym, „O zmartwychwstaniu pańskim”, „Leszkowi Krakówka”, „Do Krysi”, „Wspomnienie Wioletty” oraz „Wiersz na zamówienie” i dwa wiersze bez tytułu.
O zmartwychwstaniu pańskim
ON nie zmartwychwstał to nie jest możliwe!
Ja jego przecież sam ukrzyżowałem!
Na koniec bok mu włócznią przebiłem.
Jego cierpieniem się upajałem
On nie zmartwychwstał to nie jest możliwe!
Ja sam do grobu ciało wkładałem
Nawet przed grobem straż wystawiłem
On nie zmartwychwstał! Ciało skradziono!
To nie możliwe!
A jednak zmartwychpowstał i żyje.
Bóg który w każdej chwili jest przy mnie
Król który dla mnie zrzekł się korony
Bym zmartwychpowstał w czasie wyznaczonym.
Leszkowi Krakówka
Nie wstydzę się jego, on umarł na krzyżu,
Śmiercią haniebną, ofiara krwi jego
To odkupienie rodzaju ludzkiego
Która to przelał za mnie grzesznego.
Bez tytułu
W pamięci ludzkiej będę nieśmiertelny
Te moje słowa w sercach zatopione
Niczym w kropelce bursztynu owady
Będą pamięci owej dowodem
Daj dobry boże bym miał tę pociechę
Nawet gdy będę po tamtej stronie
Wiedział że ziarno rzucone przeze mnie
Ciągle kiełkuje na ziemskim padole.
Bez tytułu
„Proletariusze wszystkich krajów łączcie się”
Było to kiedyś hasło wiodące, skończyło się
Dzisiaj mi mówią że „damy radę”
Nie wiem sam dokąd na tym zajadę.
Do Krysi
Mam do dziś jeszcze jedno Twoje zdjęcie
Z tyłu skreślone słowa przez Ciebie
„Tak mnie malował, malował świat”
Brak jednak daty, stąd tego nie wiem
Kiedy to było, może przed wczoraj?
Tak mi się zdaje 16 lat człowiek miał w tedy
I pstro w swej głowie,
Nie wiem czy miło była w śród nas
Wspomnienie Wioletty
Nasze drogi się rozeszły jak te tory kolejowe
Do dziś jeszcze ją pamiętam
Miałem żółto w swoim dziobie
Czułe serce i nie tknięte
Jeszcze cudzołóstwa grzechem
Wiolka, Wiolka czy pamiętasz
Mnie poetę i te wiersze
Co trafiały pod twą strzechę
Wiersz na zamówienie
Zamknięta w muszli mojego serca
Ta jedna której oddaję siebie
Całego kiedy jest ust moich blisko
Namiętnie czule jak nigdy przedtem
Jej dotyk dłoni jak szyfr otwiera
Zamek do serca nocą jak złodziej
Kradnie to wszystko co mam najdroższe
Kiedy odchodzi tęskno mi do niej
Dedykacja: kochanej żonie Dorocie, kochający mąż Boguś










