Pomóż Marcelowi wygrać z chorobą!

Marcel urodził się jako zdrowy chłopczyk. Przez trzy lata wszystko było w porządku. Żył jak każde zdrowe dziecko. Beztroskie zabawy i śmiech przepełniały całe mieszkanie. Nikt nawet nie pomyślał, że to wszystko może się zmienić…

Od czasu do czasu łapał infekcje wirusowe ale nic poważniejszego się nie działo.Czasami na jego ciele pojawiały się pojedyncze siniaki. Nie był to jednak dla nas powód do niepokoju, bo przecież jest jeszcze mały i często się o coś obija. Dopiero gdy na jego plecach pojawił się wielki siniak a nóżki i brzuszek pokryły liczne wybroczyny bardzo się przestraszyliśmy. Zrobiliśmy podstawowe badania krwi. Wyniki były przerażające… płytki na poziomie jednego tysiąca…

Dostaliśmy skierowanie na onkologię. Nie wiedziałam co się dzieje. Pamiętam ogromny strach gdy wchodziliśmy na oddział. Zaczęły się kolejne badania. Postawiono diagnozę – małopłytkowość samoistna. Tłumaczono nam, że to być może jednorazowy spadek płytek i po podaniu leków wszystko wróci do normy. Wróciło, ale tylko na kilka dni…

Kolejny pobyt w szpitalu, kolejne badania, w tym biopsja szpiku. Strach i ulga kiedy okazało się, że nie ma w nim przerostów nowotworowych. I znowu ten sam schemat… leki, podbicie płytek… Od maja spędziliśmy w szpitalu więcej czasu niż w domu. Tak jest do tej pory.

Przy każdym spadku ciało Marcelka pokrywają siniaki i wybroczyny. Mycie ząbków powoduje silne krwawienie z dziąseł. Krwotoki z noska są tak częste, że boimy się zasnąć… Uważamy na każdym kroku aby synek się nigdzie nie stuknął bo nawet lekkie uderzenie w główkę może spowodować groźnego krwiaka a tym samym śmiertelne niebezpieczeństwo..

Codziennie modlimy się aby ten szpitalny koszmar się skończył.
Żeby w końcu jego rączki i nóżki mogły się zagoić po kolejnych wkuciach a widok krwi nie wywoływał paniki… Choroba zabrała naszemu dziecku beztroskie dzieciństwo. Musieliśmy zrezygnować z placu zabaw, rowerka, hulajnogi, trampoliny i ze wszystkiego, co może chociaż w najmniejszym stopniu być dla niego niebezpieczne. On jeszcze nie potrafi tego zrozumieć, a nam pęka serce przy każdym kolejnym zakazie…

Po roku leczenia będzie można mu podać lek, w którym pokładamy wielkie nadzieje. Mimo tego, że nikt nie jest w stanie zapewnić, że po nim wszystko wróci do normy – chcemy spróbować.., dla niego, dla nas i dla dwójki naszych starszych dzieci, które równie mocno odczuwają skutki tej choroby. Bez wsparcia jednak nie damy rady.. Nie jest on refundowany a nas nie stać na jego zakup. Zwracamy się z gorącą prośbą o wsparcie finansowe, a tym samym szansę na normalne życie dla naszego dzielnego bohatera.

I niestety stała się kolejna tragedia. Tata Marcela jechał go odwiedzić w szpitalu. Niestety w jego samochód pod Białymstokiem uderzył tir.

Makabryczny wypadek na krajowej „ósemce”. Dwie osoby stojące przy samochodzie zginęły na miejscu po tym, jak wjechała w nie ciężarówka.

Mama Marcela została sama z trójką dzieci. Cała nasza rodzina chce pomóc jej jak najbardziej jednak sami też nie damy rady dlatego proszę was z całego serca pomóżmy im prowadzić w miarę normalne życie.

Serdecznie dziękujemy za modlitwę i każdą okazaną pomoc.

Pomóc Marcelkowi można dokonując wpłaty na konto:

Fundacja Pomocy Dzieciom i Osobom Chorym “Kawałek Nieba”

Bank BZ WBK