Światowy Dzień Świadomości Autyzmu obchodzony jest 2 kwietnia. Tego dnia Fundacja DR OTIS wraz z Urzędem Miasta w Łomży organizuje koncert na Starym Rynku w Łomży oraz konsultacje ze specjalistami Centrum Katolickiego.
W czasie koncertu zagra m.in. The BL Blues Band oraz dzieci z przedszkola Nutka i Mały Artysta. Odbędzie się także pokaz ciężarówek, motocykli, samochodów terenowych i BMW.
W ramach konsultacji w Centrum Katolickim (ul. Zawadzka 55) będzie można wysłuchać wykładów dr Anny Prokopiak pt. Seksualność dzieci i młodzieży z autyzmem i dr Macieja Kieryła – prekursora muzykoterapii w Polsce.
Na przełomie marca i kwietnia br. odbędzie się też szereg imprez towarzyszących – szczegóły na stronie internetowej http://dr-otis.pl i na załączonym plakacie.
Na tydzień przed obchodami Światowego Dnia Świadomości Autyzmu specjaliści z Fundacji DR OTIS przypominają i uczulają:
Dzieci z autyzmem rzadko kiedy interesują się potrzebami innych. Reagują wtedy krzykiem, gryzieniem, kopaniem, uderzanie częściami ciała w różne rzeczy. Nie potrafią bawić się z rówieśnikami, negocjować, nie okazują emocji i nie odbierają ich od innych. Większość sytuacji musi być na ich zasadach jak np. przytulanie. Większość uzdolnionych dzieci z autyzmem chce być uspołeczniona jednak dzieci te nie wiedzą jak to osiągnąć. Mogą one rozpoczynać spotkanie z innymi dziećmi niewłaściwie np: od uderzenia ich. Twarda i gwałtowna zabawa staje się zbyt twarda, gdyż dziecko autystyczne nie zdaje sobie sprawy z wpływu swojej siły fizycznej na innego człowieka. Dzieci autystyczne bywają niechcący agresywne. Niektórym może podobać się ranienie innych po prostu ze względu na uwagę i wpływ jaki osiągają, bez zrozumienia szkód jakie wyrządzają.
W osiąganiu dobrych wyników w pomocy dziecku z autyzmem kluczowa jest WCZESNA INTERWENCJA. Oznacza to diagnozę postawioną jak najwcześniej, a więc już w 2- 3, ostatecznie 4 roku życia i rozpoczęcie intensywnych i systematycznych działań opartych na indywidualnym programie terapeutycznym. Usprawniani dziecka oraz stymulacja jego rozwoju musi być wielokierunkowa. i obejmować różne obszary funkcjonowania.
Autyzm to zaburzenie, w którym nieprawidłowości w zakresie rozwoju społecznego uznaje się za szczególnie charakterystyczny objaw. Specyficzne zaburzenia dotyczące relacji społecznych i interpersonalnej komunikacji stanowią zasadniczy element definicji autyzmu, chociaż funkcjonowanie osób autystycznych w tym zakresie jest ogromnie zróżnicowane.
Według DSM-IV zaburzenia interakcji społecznych u jednostek autystycznych manifestują się poprzez zaburzenia złożonych zachowań niewerbalnych: kontaktu wzrokowego, ekspresji twarzy, postawy ciała i gestykulacji, w celu regulacji interakcji społecznych; nieumiejętność odpowiedniego dla danego poziomu rozwoju nawiązywania kontaktu z rówieśnikami; brak spontanicznego współdzielenia radości, zainteresowań lub osiągnięć z innymi ludźmi; brak społecznej lub emocjonalnej wzajemności.
Uogólniając:
- Sprawmy by dziecko było częścią rodziny a nie jej centrum,
- Konsekwencja – dziecko autystyczne potrzebuje zasad, rutyny, na którą będzie mógł liczyć każdego dnia. Jeżeli osoba dorosła nie jest zorganizowana wtedy dziecko może zareagowac różnymi nietypowymi zachowaniami,
- Za każdym razem nagradzając lub upominając używać trzeba tych samych zestawów słów,
- ponieważ nie uczą się one na podstawie doświadczeń. Każda sytuacja jest nowa choć dzień wcześniej identyczna miała miejsce,
- Trzeba modyfikować zachowania dziecka wymiernie nagradzając za dobre zachowanie lub wykonanie zadania. Zwiększymy w ten sposób motywacje a będziemy eliminować zachowania niepożądane,
- trzeba dostrzegać sygnały wysyłane przez dziecko, żeby zapobiec niewłaściwym zachowaniom,
- zanim coś zrobimy starajmy się opisać to dziecku, ponieważ łatwo tracą orientację,
- Musimy dobrze obserwować i słuchać ucząc się w ten sposób języka naszego dziecka,
- Ważne jest również znalezienie odpowiedniego ośrodka, szkoły czy przedszkola gdzie osoby tam pracujące mogą wspomóc nas w naszych działaniach.
Jednym ze sponsorów imprezy jest Valdireha, która zajmuje się m.in. dziećmi z autyzmem, zespołem Aspergera, porażeniem-mózgowym i innymi dolegliwościami.
Terapia czaszkowo-krzyżowa dla dzieci
Terapia dla dzieci wykonywana jest na łóżku rehabilitacyjnym, materacu w pozycji wygodnej dla pacjenta. Ta metoda nie wymaga bezpośredniego kontaktu ze skórą dziecka, ubranie powinno być lekkie, miękkie, niekrępujące ruchów. Sesja dla dziecka jest wykonywana raz w tygodniu i trwa 30 minut.
Terapia ta wspomaga prawidłowy rozwój dziecka, wycisza, poprawia koncentrację oraz otwiera dziecko na świat.
Podejście do zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD) z punktu widzenia terapii czaszkowo-krzyżowej
Głównym celem terapii czaszkowo-krzyżowej jest zwiększenie równowagi w ruchu:
– warstw membrany otaczającej mózg,
– płynu (krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego) wpływającego do czaszki, wypływającego z czaszki i przepływającego przez tkankę mózgową,
– obszarów ciała, które nie wykazują normalnych reakcji na rytm czaszkowo-krzyżowy, co może obciążać układ czaszkowo-krzyżowy i mózg.
Podczas pracy z osobą autystyczną, często na początku należy koncentrować się na czaszce w celu znalezienia obszaru, który wykazuje największą reakcję ruchową na rytm czaszkowo-krzyżowy. Delikatne techniki uwalniania i pompowania są wykorzystywane w celu spowodowania większej ruchomości w tym obszarze.
Zwiększona ruchomość jest wykorzystywana jako dynamiczne narzędzie biomechaniczne – jedna ręka jest używana, aby kontynuować zwiększanie ruchomości i bezpośredniego przepływu płynu, a druga jest wykorzystywana, aby pobudzić ruch w obszarach, w których tego ruchu nie ma. Stopniowo drobne zmiany wywołują większe zmiany, które powodują ruchomość otoczenia mózgu (układu czaszkowo-krzyżowego). Zwiększona zrównoważona ruchomość membrany otaczającej mózg wspomaga wypłukiwanie toksyn i stanu zapalnego z tkanki mózgowej. Jak się okazuje, może ona zwiększyć aktywność biochemiczną, co usprawni funkcjonowanie neuronów i ścieżek neurologicznych.
Odnaleziona na nowo ruchomość tkanki mózgowej i płynu wspomaga zmniejszanie nietypowego i często ogromnego napięcia, którego doświadcza mózg. To daje komórkom mózgowym większe możliwości przetwarzania wszelkiego rodzaju informacji i reagowania na nie. Jak twierdzi Donna Williams w swojej książce zatytułowanej Autism: An Inside-Out Approach (Autyzm: podejście od wewnątrz): „Kiedy byłam dzieckiem, wydawało się, że moje zmysły nie działają poprawnie i moja reakcja na światło, dźwięk i dotyk nie były po prostu niezrozumiałe, ale zbyt ostre. Nie tylko nie mogłam zrozumieć świata, ale też nie mogłam go znieść.” CST może łagodnie pomóc osobom autystycznym odnaleźć nowe poziomy tolerancji, zrozumienia i reakcji wewnątrz ich samych i przejawianych w relacji ze światem zewnętrznym.
Chociaż niniejszy artykuł koncentruje się na samym mózgu, terapia czaszkowo-krzyżowa jest skierowana do całego ciała, jako że wszędzie blokady tkankowe mogą mieć negatywny wpływ na membranę otaczającą mózg.
CST pomaga w zwiększaniu naturalnych mechanizmów samoleczacych i wyrównawczych dzięki usprawnianiu funkcji neurologicznych. To z kolei może polepszyć strukturę i funkcje całego ciała, wspomagając w ten sposób naprawę dysfunkcjonalnych układów, np. układu trawiennego i odpornościowego, które często występują w zaburzeniach ze spektrum autyzmu. Terapię czaszkowo-krzyżową można również łączyć z innymi formami terapii autyzmu, takimi jak terapia integracji sensorycznej, terapia neurorozwojową, terapia mowy, terapia zajęciowa, terapia fizyczna, programy dietetyczne, programy odtruwania organizmu i homeopatia, i może ona zwiększać ich efekty. Podczas pracy z dzieckiem, dobrze jest utrzymywać program stałej terapii czaszkowo-krzyżowej, ponieważ membrana dziecka autystycznego ma tendencję do twardnienia podczas okresów intensywnego wzrostu dziecka.
CST stanowi delikatny sposób korekty układu nerwowego.
Terapia czaszkowo-krzyżowa w delikatny i pełny sposób obejmuje każdego człowieka jako unikalną jednostkę. Dzięki takiej akceptacji, wrażliwemu dotykowi i delikatnemu stosowaniu techniki, mogą powstawać ścieżki zmian. CST może umożliwić zmniejszenie nietypowego poziomu stanu zapalnego, niepokoju, napięcia, zatrucia i chaosu w mózgu. Może to wywołać większy spokój i skuteczność działania układu nerwowego, co często można zaobserwować w postaci redukcji objawów ASD.
Zaburzenia ze spektrum autyzmu: w jaki sposób terapia czaszkowo-krzyżowa może pomóc.
Zaburzenia ze spektrum autyzmu: w jaki sposób terapia czaszkowo-krzyżowa może pomóc Tad Wanveer, LMT, CST-D; autor-gość Johna Upledgera, DO, OMM Notka wydawcy: Dr. John Upledger poprosił Tada Wanveera, LMT, CST-D, aby podzielił się swoimi spostrzeżeniami w tej kolumnie. Tad był autorem-gościem w poprzednich kolumnach „CranioSacrally Speaking” („Mówiąc w kategoriach czaszkowo-krzyżowych”).
Wykazano, że terapia czaszkowo-krzyżowa (CranioSacral Therapy – CST) pomaga osobom autystycznym odnaleźć większy spokój, zarówno wewnątrz siebie, jak i w relacji ze światem zewnętrznym, dzięki zmniejszeniu strukturalnego ucisku i napięcia w ich ośrodkowym układzie nerwowym.
Szacuje się, że zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD) dotyczą 1 dziecka na 150 urodzeń. Jest to najszybciej szerzące się zaburzenie rozwojowe, dla którego odsetek zdiagnozowanych przypadków wzrasta o 10–17% co roku. ASD uznaje się za wynik zaburzeń biologicznych i/lub neurologicznych, wpływających na funkcjonowanie mózgu. Do dzisiaj nie ustalono pojedynczej przyczyny w etiologii ASD.
Model zaburzenia ze spektrum autyzmu w ramach terapii czaszkowo-krzyżowej
Najnowszy model autyzmu wg dr Upledgera bazuje na jego praktycznym doświadczeniu z dziećmi autystycznymi i ich reakcjami na terapię. Jest ono poparte badaniami na Johns Hopkins University wykazującymi “podwyższony poziom cytokin prozapalnych, aktywację neurogleju i zmiany zapalne” w płynie mózgowo-rdzeniowym u badanych pacjentów autystycznych. Mówiąc wprost, ASD jest częściowo powodowane utratą elastyczności i prawdopodobnie zapalenia warstw membrany otaczających mózg. To zagrożenie może stwarzać ograniczający nacisk na tkankę mózgu prowadzący do niepożądanego nacisku na wewnętrzne elementy podwzgórza regulujące funkcjonowanie ciała, pobudzającą część układu siatkowatego (reticular activating system – RAS) oraz autonomiczny układ nerwowy; do podrażnienia i nadwrażliwości neuronów, komórek glejowych i ścieżek neurologicznych; do nietypowych zmian ciśnienia w obrębie tkanki mózgowej; do szkodliwych wpływów na układ limbiczny (emocjonalny); do nasilenia reakcji układu odpornościowego; stanu zapalnego i zatrucia tkanki mózgowej; oraz do zagrożenia układu endokrynologicznego. To, co obserwowane jest jako typowe dla autyzmu zaburzenia zachowania w relacjach społecznych, komunikacji społecznej i myśleniu abstrakcyjnym mogą stanowić efekty wewnętrznego chaosu wytwarzanego przez nietypowe nacisku, ściskania i podrażnienia membrany mózgu. Połączenie skrajnego nacisku spowodowanego przez wyjątkowo nieelastyczne otoczenie mózgu ze stanem zapalnym może prowadzić do tego, że mózg zostanie zamknięty w warunkach znajdzie się w stanie chaosu biomechanicznego i biochemicznego.
