We wtorek dobiegł końca I Tydzień Korczakowski. Celem wielu inicjatyw podejmowanych w dniach 30 maja – 6 czerwca było przybliżenie społeczności szkolnej osoby i działalności Janusza Korczaka, „Starego Doktora”, który 2 października 2015 r. został wybrany na patrona szkoły Zespół Szkół Stowarzyszenia Wspierania Edukacji i Rynku Pracy w Zambrowie.
Wśród zaplanowanych na ten tydzień działań znalazły się: wycieczka do Treblinki, – miejsca, gdzie zginął Janusz Korczak, prezentacja życia i działalności Patrona w formie multimedialnej, konkurs fotograficzny „Kiedy się śmieje dziecko, śmieje się cały świat” – na najśmieszniejszą minę utrwaloną w obiektywie aparatu, konkurs plastyczny „Gdybym mógł zmienić świat, wyglądałby tak…”, codzienne czytanie twórczości J. Korczaka na przerwach, konkurs wiedzy Starym Doktorze, zawody sportowe „Prawa do zabawy i uśmiechu”, prezentacje nt. osób, które dzięki swoim marzeniom, odwadze, zmieniły los, bieg historii”.
6 czerwca, na zakończenie Tygodnia Korczakowskiego, odbyła się uroczysta akademia, przygotowana przez p. Annę Gwardiak i p. Helenę Grabowską. Uczniowie zasadniczej szkoły zawodowej jeszcze raz przypomnieli obecnej na szkolnej auli społeczności te momenty z życia Korczak, które wpłynęły na jego późniejszą działalność i głoszone przez niego idee. Tego dnia podsumowano także szkolne konkursy przeprowadzone w ciągu Tygodnia Korczakowskiego. Wyróżnionym osobom rozdano dyplomy, a w konkursie sportowym także nagrody rzeczowe, ufundowane przez Hufiec Pracy w Zambrowie. Nagrody wręczyła obecna na apelu komendant Hufca Pracy p. Grażyna Dębek. Warto dodać, że dodatkową nagrodą dla osób wyróżnionych w konkursach będzie wycieczka do Warszawy, która odbędzie się 21 czerwca.
Na koniec słowa Patrona Szkoły, które niech będą najlepszym podsumowaniem I Tygodnia Korczakowskiego: „Człowiek lubi wysiłek. Lubi, żeby mu się udało, chce wiedzieć, czy potrafi, co może, mimo trudności chce wiedzieć, czy potrafi, co może, mimo trudności chce skończyć i zwyciężyć, przekonać siebie i innych, że silny i zręczny. Zresztą siedzenie męczy. Jeżeli w człowieku uzbiera się siła, a nie może jej zużyć, siedzi jakby głodny ruchu, znudzony, jakby zatruty.”
Źródło: Zespół Szkół Stowarzyszenia Wspierania Edukacji i Rynku Pracy w Zambrowie.
