Wczoraj w Filii Miejskiej Biblioteki Publicznej w Zambrowie odbyło się spotkanie z pisarką Katarzyną Drogą, autorką cyklu powieściowego zatytułowanego POKOLENIA.
Katarzyna Droga to absolwentka Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, urodziła się na Podlasiu, w Zambrowie, w roku 1965. Jej przodkowie pochodzą z małej wsi nad Narwią i tu, w podlaskich miejscowościach, upłynęło jej dzieciństwo. Po ukończeniu studiów pracowała jako nauczycielka języka polskiego, potem jako dziennikarz i redaktor w prasie edukacyjnej i kobiecej, była także wydawcą czasopism młodzieżowych. Obecnie jest redaktor naczelną magazynu „SENS. Rozwój zdrowie piękno” Wydawnictwa Zwierciadło. Mieszka z rodziną w Warszawie, ma dwa psy, wielki sentyment do Pragi Południe i Krakowskiego Przedmieścia, które są jej codziennością, ale w każdej wolnej chwili powraca do rodzinnego domu nad Narwią.
Sympatycy twórczości Katarzyny Droga mogli zapoznać się wczoraj z książkami autorki zatytułowane: „Pokolenia. Wiek deszczu, wiek słońca” oraz „Pokolenia. Powrót do domu”. Pierwsza z nich oparta jest w głównej mierze na historii jej rodziny, to napisana z rozmachem saga rodzinna. Autorka przedstawia dzieje swoich przodków w czasach, które nie były łatwe dla naszego kraju. Do fabuły wprowadza wielu bohaterów dla których punktem centralnym i częścią wspólną są postacie Janki Zajewicz i jej przyszłego męża, lekarza Leszka Borengi. Ród Zajewiczów to przykład rodziny, w której losach polski czytelnik z pewnością odnajdzie kawałek historii własnych przodków. Druga powieść to kontynuacja pierwszej książki i ciąg dalszy historii Janki i jej rodziny, które rozpoczynają się w połowie lat 60-tych. Janka i Leszek wiodą szczęśliwe życie w Łębkach, gdzie Leszek podjął pracę w nowootwartym szpitalu. Janka opiekuje się domem i dzieckiem. Znów uczestniczymy w życiu codziennym rodziny, obserwujemy świat przede wszystkim oczami Janki.
Autorka w obu powieściach spisując historię swojej rodziny prostym i jednocześnie obrazowym językiem, ukierunkowanym na wywołanie emocji i nutki nostalgii. Z sentymentem powraca do lat swojej młodości i czasów gdy trwały przemiany w naszym kraju. Nie zapomniała również o Zambrowie, w którym się urodziła i który zajmuje ważną część w jej życiu.
– W książce mojej w pierwszej części na końcu jest autentyczną historią z zambrowskiego szpitala, nazwisko lekarza również jest prawdziwe, a ja jestem faktycznie pierwszą cesarzówną tego szpitala. W wyniku cesarskiego cięcia przyszłam na świat. Zazwyczaj w książkach dużo rzeczy nie jest prawdziwe, zaś w tej wszystko jest autentyczne. Zambrów zawsze jest miastem do którego wracam. Mimo, iż na przestrzeni lat bardzo się zmienił, ale mam do niego szczególny sentyment (…). Dlaczego zajęłam się pisaniem? Ogólnie zawsze związana byłam z polonistyką, czy na studiach czy w pracy zawodowej. Swoje pragnienie pisania zrealizowałam na skutek bardzo smutnego impulsu, bo najpierw w 2004 roku zmarła moja mama, a potem w 2011 tata. Dla mnie to był duży cios, bo ja jako późna jedynaczka, taka wyczekiwana, właścicielem taka niespodziewana byłam bardzo z nimi związana. W sumie połączyła się we mnie ta chęć pisania z pragnieniem zapisania ich życia z takim wspólnym protestem przed przemijaniem – powiedziała podczas spotkania Katarzyna Droga.
