Zapraszamy do lektury wywiadu, który został przeprowadzony w czasie Wielkiego Tygodnia z księdzem Dawidem Rosińskim z parafii pw. Trójcy Przenajświętszej w Zambrowie.
Krzysztof Dmochowski – 29. Światowe Dni Młodzieży Diecezji Łomżyńskiej w Zambrowie już za nami. Czy pokusi się ksiądz o podsumowanie tych dwóch dni intensywnej modlitwy, nauki i zabawy?
ks. Dawid Rosiński – Jeśli chodzi o podsumowywanie tego wydarzenia, to odbyło się ono dzięki olbrzymiemu nakładowi pracy całego Zambrowa. Mogę powiedzieć, że jestem dumny z bycia tutaj wikariuszem, w tej parafii i w tym mieście. Wszyscy włączyli się w to, aby Światowe Dni Młodzieży Diecezji Łomżyńskiej przygotować jak najlepiej i żeby był to rzeczywiście czas modlitwy. To nie było tak, że ja albo ksiądz dziekan stwierdziliśmy, że Dni Młodzieży zrobimy w Zambrowie. To wydarzenie odbywa się sukcesywnie, co roku w kolejnych miastach naszej diecezji. W zeszłym roku powstał pomysł i ogłoszono go na Światowych Dniach Młodzieży w Łomży, że kolejne będą miały miejsce właśnie w Zambrowie.
Staraliśmy się przygotować do tych dwóch dni jak najlepiej. Mnóstwo esemesów, e-maili, informacji i telefonów potwierdza, że młodzi ludzie, którzy przyjechali do Zambrowa, byli zachwyceni tym co się u nas działo. Cieszy też nas to, że nasza młodzież pyta czy będą mogli jechać na kolejne Dni Młodzieży, które w przyszłym roku odbędą się w Grajewie. Ja, jako jeden z księży, który byłem odpowiedzialny za przygotowania, jestem bardzo zadowolony. Cieszę się, że Miasto Zambrów i szkoły, szczególnie społeczność Miejskiego Gimnazjum nr 1, włączyli się w całe przedsięwzięcie. Ale też ogrom wolontariuszy, bo ponad 250 osób, naprawdę ciężko pracowało, żeby zorganizować wszystko jak najlepiej. To spotkanie, jak i kolejne takie spotkania, bo podobne odbywają się co roku w Płonce Kościelnej, pokazują, że jest to do zrealizowania i można to wspaniale zrobić, tak żeby młodzież z tego jak najwięcej skorzystała.
KD – Czy trudno było wybrać i zaprosić gości?
DR – Kiedy zaczęliśmy przygotowania we wrześniu, to wiedzieliśmy, że musimy ułożyć jakiś plan. Nieskromnie powiem, że gości, których zaprosiliśmy, wybierałem sam. Chciałem ułożyć to w myśl zasady „dla każdego coś miłego”.
Szymon Hołownia – dla jednych autor książek, dla innych świadek wiary, pracownik stacji TVN, który prowadzi program „Mam talent”. Ale większość młodzieży, z którą rozmawiałem, była zadowolona ze spotkania z Szymonem. Miał on czas, żeby przedstawić swoje świadectwo i powiedzieć o swojej fundacji. Nawiązał do hasła tegorocznych Dni Młodzieży – „Błogosławieni ubodzy w duchu”. Mówił o życiu w ubóstwie, o tym jak pomagać innym – to było ważne.
Kolejni goście – zespół Full Power Spirit. Ktoś powie, że to niszowy zespół ze względu na to, że nie wszyscy mogą ten zespół odbierać właściwie. Ale było widać na filmach i gdy byliśmy tam przy scenie, że spora grupa młodzieży bawiła się bardzo dobrze przy tym zespole.
Ireneusz Krosny – wszyscy to potwierdzą, że występ i jego świadectwo powaliło z nóg. To gość naprawdę głębokiej wiary. Człowiek, który potrafi śmieszyć tym, że nic nie mówi. Ale robi to rewelacyjnie jako komik i zgromadził olbrzymią rzeszę ludzi.
W sobotę na tych pierwszych występach sala była pełna.
Droga krzyżowa – wszyscy potwierdzali, że rewelacyjnie się udała. Młodzież zachowała się bardzo dobrze i to nas cieszy.
Natomiast jeśli chodzi o gości niedzielnych… Witek Wilk jest znany młodzieży, która jeździ po różnych spotkaniach. Ma charyzmę, żeby powiedzieć własne świadectwo. Tak samo Teatr A. Choć teatr na tak dużym spotkaniu może trochę trudniej się odbiera, bo ktoś chodzi, przeszkadza. W teatrze potrzeba ciszy.
Dla każdego coś przygotowaliśmy, i dla tych którzy byli nastawieni na spotkanie z Szymonem Hołownią i dla tych którzy chcieli poskakać, potańczyć i pośpiewać. Między tym wszystkim, cały czas był obecny nasz gość, taki można powiedzieć domowy, miejscowy – zespół siostry Nikodemy ŚDM, który powodował, że sala po prostu płynęła i była to zabawa taka bardzo głęboka, radosna, szczęśliwa. Pokazaliśmy, że tańcem i śpiewem możemy chwalić Pana Boga.
Jeśli chodzi o zapraszanie gości, to nie jest to aż takie trudne. Z Szymonem Hołownią znamy się od wielu lat i on reaguje pozytywnie na każde zaproszenie. Pan Ireneusz Krosny też lubi takie spotkania, więc nie było kłopotu. Full Power Spirit był u nas w grudniu, więc poprosiliśmy ich o udział w ŚDM.
KD – Kto pomagał w organizacji Dni Młodzieży?
DR – Pierwsze spotkanie odbyło się we wrześniu ubiegłego roku. Brali w mim udział m.in. władze miast, dyrektorzy szkół. Wtedy też z każdej zambrowskiej parafii został wydelegowany jeden z księży. Stworzyliśmy taką grupę: ja, ksiądz Artur Akimowicz z parafii Ducha Świętego, ksiądz Adam Tomaszewski z parafii św. Józefa i jeszcze ksiądz Krzysztof Oporek z parafii Kołaki Kościelne. Mieliśmy być taką czwórką, która miała to przygotowywać, realizować i wypełniać. Oczywiście tutaj można wymienić wiele osób z miasta, wszystkich dyrektorów szkół podstawowych, Panią Karolinę Ilczuk z promocji miasta, Pana Ryszarda Ogrodnika – dyrektora Miejskiego Gimnazjum nr 1, naszych miejscowych przedsiębiorców, którzy ochoczo pomagali, straż pożarną, policję. Trzeba było wielu, wielu osób, żeby to przygotować, mimo że ktoś powie, że to tylko 2,5 albo aż 2,5 tysiąca uczestników. No i oczywiście wolontariusze…
Pierwsze nasze spotkanie odbyło się w styczniu. Nasze serca się radowały, gdy zobaczyliśmy pełen kościół młodych ludzi. Dla nas księży było to wielkie szczęście, że młodzież odpowiedziała w ten sposób i że już na pierwszym spotkaniu było 250 osób. A potem dopływali ciągle nowi. To bardzo cieszyło. Co tydzień w piątek spotykaliśmy się, przyjeżdżał do nas ksiądz Jacek Czaplicki, z którym wspólnie realizowaliśmy to przedsięwzięcie. Na pierwszym spotkaniu wydawało się, że wolontariusze są potrzebni do rozprowadzania po noclegach. Kiedy w marcu było spotkanie i rozdzielaliśmy zadania, to jeszcze nie zdążyliśmy przydzielić funkcji do rozprowadzania po noclegach, a już 160 osób zostało wydelegowanych do odpowiednich prac podczas tych dwóch dni. Ciągle zastanawiamy się jak podziękować wolontariuszom, bo to co robili dla nas i dla tej młodzieży z całej diecezji było niesamowitym darem. Za to jesteśmy im bardzo, bardzo wdzięczni.
KD – Ilu było uczestników i skąd przyjechali?
DR – Praktycznie każda z parafii zambrowskich musiała przyjąć młodzież z 8 dekanatów, gdyż w naszej diecezji jest ich 24. Wiadomo, że najwięcej osób przyjechało z dużych miast, ale mniejsze też dopisały. Nie ma tutaj żadnej reguły. Można powiedzieć, że u nas w parafii nocowała młodzież mieszkająca od Grajewa po Wyszków, m.in. z Łomży, Ostrowi Mazowieckiej, Ostrołęki, Różana, ale też z mniejszych parafii jak Czerwin, Piski, Goworowo. Byli też młodzi z Suwałk, to taki gość dodatkowy. Chyba kontynuują stare tradycje, kiedy Suwałki należały jeszcze do diecezji łomżyńskiej.
KD – Czy wszystkie kwatery zostały rozdysponowane?
DR – Warto się nad tym zatrzymać. Ja nie jestem chodzącym ideałem, nikt z nas nie jest. Mamy do siebie zastrzeżenia i warto przez ten artykuł też powiedzieć słowo przepraszam do tych, którzy się przygotowywali na przyjęcie młodzieży i nikt do nich nie dotarł. Chcieliśmy to zorganizować jak najlepiej. Było sporo noclegów w parafii św. Józefa, trochę więcej w parafii Ducha Św. A najwięcej było w parafii Trójcy Przenajświętszej, bo przygotowani byliśmy na ponad 700 noclegów. Dzwoniliśmy do tych ludzi wcześniej, mieliśmy potwierdzone noclegi i bardzo nas cieszyło, że parafianie otwierają swoje domy dla młodzieży. Niestety przyjechało mniej osób niż wcześniej planowano. W ostatniej chwili jeden z autokarów się zepsuł i nie było możliwości podstawienia zastępczego. Zaczęliśmy dzielić młodzież, tam gdzie ktoś chciał przyjąć cztery osoby to dawaliśmy po prostu dwie. Kogo mogliśmy to poinformowaliśmy. Do wszystkich ta informacja nie dotarła. Przepraszamy tych, którzy przygotowywali swoje domy, czynili przygotowania w noclegach, w jedzeniu. Niestety zawiodła też odpowiedzialność tych, którzy tu przyjeżdżali. Była grupa, która miała wydelegowany nocleg, ale w ostatniej chwili stwierdziła, że jednak nie będzie ich na tym noclegu.
Obecnie mamy czas, kiedy przygotowujemy się do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie w 2016 roku. W Zambrowie została powołana komisja do przygotowań, w której jest kilkanaście osób. W tej grupie jest kilku księży, siostra Nikodema i osoby świeckie. Tak się trafiło, że także ja tam jestem. Czeka nas dużo pracy jako diecezję, bo nie wszystko będzie działo się w Krakowie. Trzeba o tym wiedzieć, że setki tysięcy młodych z całego świata przyjedzie do Polski tydzień wcześniej i ten czas spędzą w konkretnych diecezjach. Do naszej diecezji też przyjadą. W Zambrowie będzie mieszkało 400-500 lub 600 osób i trzeba będzie poprosić rodziny o przygotowanie dla nich miejsc. Wiele rodzin było zadowolonych po spotkaniu z młodymi ludźmi, których przyjęli na nocleg w kwietniu. Ale mamy świadomość, że to była jedna noc, a nie cały tydzień. Mamy nadzieję, że w Zambrowie wszyscy staną na wysokości zadania i jakoś temu podołamy. Ta młodzież będzie tu się bawić, modlić, uczestniczyć w spotkaniach i wycieczkach. Słyszeliśmy, że jakaś grupa z Meksyku zgłosiła się do Zambrowa i chcą tu przyjechać. Będziemy wtedy czynić przygotowania, żeby to zrealizować jak najlepiej. Dla nas Światowe Dni Młodzieży Diecezji Łomżyńskiej to był dobry okres, żeby zobaczyć jak to wygląda w takim krótkim wydaniu.
KD – Czy odpoczął ksiądz po Dniach Młodzieży?
DR – Ksiądz nie odpoczywa w Wielkim Tygodniu. Tak się składa, że Dni Młodzieży w naszej diecezji są w sobotę i Niedzielę Palmową. Trzeba było wszystko dokończyć i posprzątać, a my mamy jeszcze swoje prace parafialne. Ksiądz w Wielkim Tygodniu przygotowuje grób, ciemnicę, liturgię z ministrantami, z lektorami asysty, czytanie Męki Pańskiej i wiele, wiele innych rzeczy. Dzieje się bardzo dużo, bo to najważniejszy czas w Kościele, więc o wielkim odpoczywaniu nie ma mowy. Poza tym praca hartuje ducha, a chyba o to w tym wszystkim chodzi.
KD – Nad czym obecnie ksiądz pracuje?
DR – Bezpośrednio po Świętach wyjeżdżamy do Rzymu z grupą dorosłych parafian. Jedziemy na kanonizację Jana Pawła II. Tego czasu świątecznego tylko trochę się zażyje i zaraz rano, we wtorek, wyruszamy o 5.45. W międzyczasie trwa Archidiecezjalny Konkurs Wiedzy Liturgicznej. W tym roku zaprosiliśmy diecezję drohiczyńską i białostocką, z którą tworzymy archidiecezję. Pierwszy etap już się zakończył. Teraz właśnie trawa rozsyłanie informacji, bo 10 maja czeka nas drugi etap w rejonach. Potem będzie finał, który odbędzie się w Zambrowie. W czerwcu organizujemy turniej ministrantów, do którego też już zaczynają się przygotowania. Przyjedzie tutaj około 1000 ministrantów na rozgrywki.
Wielki Czwartek to wyjątkowy dzień dla kapłanów. Górnicy i hutnicy mają 4 grudnia, a księżom ich święto wędruje po kalendarzu i w zależności kiedy Wielki Czwartek wypadnie, to świętujemy w marcu lub kwietniu. Dziękujemy za telefony, e-maile, esemesy z życzeniami. Parafianie, znajomi, goście, rodzina pamiętają i to nas cieszy. To jest taki wyjątkowy dzień dla wszystkich kapłanów. To spotkanie i zmierzenie się z tym kapłaństwem w wymiarze każdego z nas. Choćby u nas w parafii, ksiądz dziekan przeżywa w tym roku swoją 30 rocznicę święceń kapłańskich, ksiądz Andrzej z Grzegorzem jedenastą rocznicę, a ja 10 rocznicę, więc w tym wymiarze też patrzymy na ten Sakrament Kapłaństwa. Cieszymy się, że tutaj w Zambrowie układa się, a przynajmniej tak nam się wydaje, współpraca z parafianami, na terenie samej parafii jak i na terenie miasta. Także w swoim imieniu przekazuję wszystkim kapłanom serdeczne życzenia bożego błogosławieństwa.
KD – Dziękuję za rozmowę.
