Z okazji obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych, obchodzonego w dniu 1 marca, Instytut Pamięci Narodowej ogłosił konkurs „Zbuduj pomnik Żołnierzom Wyklętym”. Celem konkursu było upamiętnienie oraz oddanie hołdu członkom podziemia niepodległościowego w latach 1944-1963 oraz upowszechnienie tradycji obchodzenia nowego święta patriotycznego.
Zadaniem uczestników było stworzenie wizualizacji pomnika poświęconego Żołnierzom Wyklętym. Wizualizacje mogły być zaprojektowane przy użyciu programów graficznych lub wykonane odręcznie.
Na konkurs wpłynęły 33 projekty, w tym projekt Radosława Szlendaka – architekta pochodzącego z naszego miasta. Oceny zgłoszonych prac dokonała Komisja Konkursowa złożona z pracowników IPN oraz użytkownicy portalu społecznościowego facebook.com poprzez otwarte głosowanie.
W wyniku obrad Komisji Konkursowej I miejsce zostało przyznane Radosławowi Szlendakowi. Projekt jego autorstwa otrzymał również nagrodę dodatkową, którą stanowi wirtualny pomnik Żołnierzy Wyklętych. Namawiamy do „budowy” pomnika za pośrednictwem strony www.pamiec.pl/pomnik.
Szczegółowe informacje o zwycięzcach konkursu można znaleźć na stronie internetowej IPN. LINK.
W związku z sukcesem Radosława Szlendaka, poprosiliśmy go o krótki wywiad:
Krzysztof Dmochowski – Ile prac zgłosił pan do konkursu?
Radosław Szlendak – Na konkurs wysłałem 2 prace – takie było ograniczenie .
KD – Co one przedstawiają i w jaki sposób zostały przygotowane?
RS – Pierwsza (zwycięska praca) przedstawia monolityczną bryłę granitu, której to przełamanie tworzy kształt drzewa – symbol domu, jakim stał się las dla Żołnierzy Wyklętych, a także niezłomności, dumy i odrodzenia. Sylweta polskiego żołnierza zamknięta jest w obrysie „biało – czerwonego” drzewa. Trwa wiernie na posterunku. Z założenia, ma to być monumentalna bryła o wysokości około 6 -7 metrów. Na cokole umieściłem fragment wiersza Z. Herberta „Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę, idź wyprostowany wśród tych co na kolanach wśród odwróconych plecami i obalonych w proch”.
Druga praca jest nieco mocniejszym wyrażeniem moich odczuć związanych z tematyką nierównej walki podjętej przez Żołnierzy Niezłomnych. Jako ciekawostkę dodam, że opublikowałem ją w ostatnich minutach trwania konkursu. Stąd surowość projektu. Przedstawia ona głowę polskiego piechura, przez którą przechodzi „kula”. Czerwona kolorystyka jasno mówi z czyich rąk pada strzał. „Kula”, przechodząc przez głowę, już jako plama krwi przyjmuje barwę biało-czerwoną, uświęconą w walce o wolność Polski.
Projekty zostały najpierw ręcznie narysowane, a później zostały przeniesione i wymodelowane w programie 3D.
KD – W jakiej technice miałby zostać wykonany pomnik?
RS – Obecnie trwa akcja zbierania podpisów pod „wirtualną” budową pomnika . Jeżeli uda się, i do mnie będzie należała decyzja, chciałbym by wykonany był z kamienia/marmuru. Materiału, który swoją fakturą nie będzie odwracał uwagi od tego co znajduje się w centrum. Oczywiście uzależnione jest to też od otoczenia, w którym pomnik miałby stanąć.
KD – Czy są szanse na wykonanie pomnika w rzeczywistości?
RS – Tak jak powiedziałem wcześniej, na obecnym etapie jest to wirtualny pomnik i powstał w celu oddania czci Żołnierzom Wyklętym. Zachęcam do odwiedzenia strony http://pamiec.pl/wyk?dzial= i dołączenia do budowy wirtualnego pomnika. Myślę, że w ten sposób zwrócimy uwagę organizatorów akcji (Instytutu Pamięci Narodowej) i ruszą prace związane z budową rzeczywistego pomnika.
KD – Proszę powiedzieć kilka słów o sobie. Czym się pan zajmuje, jakie są pana zainteresowania?
RS – Jestem architektem, ale oprócz projektowania nauczam też w Zespole Szkół Agroprzędsiębiorczości w Zambrowie. Wśród masy obowiązków, staram się znaleźć czas na moją pasję, którą jest historia Wojska Polskiego oraz historia Zambrowa. Zdradzę, że moją pracę dyplomową również poświęciłem naszemu miastu projektując „Muzeum Zambrowa”.
Na zakończenie dodam, że wraz z grupą lokalnych pasjonatów historii oraz historyków rozpoczynamy działalność Stowarzyszenia „Garnizon Zambrów”. Szczegóły niebawem.
KD – Dziękuję za rozmowę.
