wtorek, 10 listopada, 2026
Zambrowiacy.pl
No Result
View All Result
  • Strona Główna
  • Administracja
  • Edukacja
  • Religia
  • Pozostałe
  • Kontakt
  • Strona Główna
  • Administracja
  • Edukacja
  • Religia
  • Pozostałe
  • Kontakt
No Result
View All Result
Zambrowiacy.pl
No Result
View All Result
Home Aktualności

Wywiad z ks. Dawidem Rosińskim

piątek, 18 września, 2015
in Aktualności, Recenzja, Reportaż, Wywiad.
Reading Time: 8 mins read
Pożegnanie ks. Dawida Rosińskiego z władzami samorządowymi Miasta Zambrów (foto, wideo)
Udostępnij na FacebookUdostępnij na Twitter

DSC_6424Zapraszamy do przeczytania obszernego wywiadu z ks. Dawidem Rosińskim, którego poprosiliśmy od posumowanie swojej ośmioletniej posługi w parafii pw. Trójcy Przenajświętszej w Zambrowie.

– Przyszedł ksiądz do naszej do parafii Trójcy Przenajświętszej w Zambrowie osiem lat temu. Jakie były księdza pierwsze wrażenia?

– Parafia jak każda, trzeba pracować. Nie ma co się oszukiwać, że w tej jest lepiej a w inne jest gorzej. Wszędzie są ludzie, którzy kochają Kościół i tacy którzy z kościołem dyskutują. Wszędzie jest młodzież, która chce być przy kościele i dobrze się tam czuć i młodzież taka którą trzeba przygarniać. Wszędzie są ludzie dobrzy, tylko czasami pogubią się w swoim życiu. Osiem lat temu jak przyszedłem do Zambrowa, to zawsze jest tak, że każdy ksiądz, czy chce czy nie chce, jak każdy z nas zajmuje się jakimiś porównaniami. Grajewska i zambrowska młodzież jest identyczna, chętna żeby coś robić przy kościele, pracować, i tak samo tutaj w Zambrowie. Wiele rzeczy, które udało się tutaj zrealizować, dlatego że są tutaj tacy ludzie, którzy są otwarci, uśmiechnięci, radośni, dzieci w przedszkolu, a także Ci którzy przychodzili na ministrantów i do scholi, czy dorośli którzy tutaj byli, zawsze chcieli i cieszyli się tym co dzieje się przy ich parafii i najważniejsze było to, że czasami szerzej się sięgało i nawet Ci którzy nie są przy tej parafii, często tu przychodzili, pomagali, byli i cieszyli się tym wszystkim co się działo tutaj w Zambrowie. Mieli świadomość, że jedność kościoła jest tutaj potrzebna, istotna, ważna i każdy w kościele może swoje miejsce znaleźć. Miasta identyczne, więc podobnie się to zaczynało. Kościół trochę inny, bo tam był duży, nowoczesny, przestronny a tu fara ze swoją historią, której trzeba było się uczyć, szanować i jak najbardziej przyjmować to co było wydarzeniem tej parafii, przez wiele wiele lat, kiedy byli tu inni księża, nadal pracują i będą pracować. Fajne rzeczy udało się tu zrealizować dzięki temu, że trafiło się tu na jakiś taki dobry grunt.

– Przez te lata pobytu zajmował się ksiądz wieloma wydarzeniami, przyjazd ojca Bashobory, coroczne półkolonie, ferie zimowe, itd. Które z tych wydarzeń zapadło księdzu wyjątkowo w pamięci?

– Każdy ksiądz, który przychodzi do nowej parafii musi pewne rzeczy podejmować, jakąś taką pracę, która jest trudniejsza i łatwiejsza. Zawsze lubiłem pracować z ministrantami, więc nie miałem z tym problemu. Odchodzę stąd ze świadomością, że zostawiam tu potężną armię ponad stu ministrantów i lektorów, którzy żyją tą parafią i są żywo zainteresowani wszystkim co się tutaj dzieje, po to żeby uświadomić sobie jak piękno liturgii wpływa na życie tych ludzi, którzy są tu w parafii, jak i na ich samych. Oni się cieszą, kiedy przychodzą w Triduum Paschalne, coś nowego mogą zrobić i ja jestem z nich bardzo dumny, bo oni pokazywali wielokrotnie podczas liturgii że nie stanowi dla nich żadnego problemu bariery coś nowego, oni podejmowali to z wielką ochotą, radością i różne rzeczy które wydarzyły się przez osiem lat, to były wielką radością przede wszystkim ich. W każdej parafii wychodzi tak, że jedne rzeczy wychodzą lepiej a drugie gorzej. Zambrów był dobrym podłożem dla półkolonii, które bardzo mocno wpisały się w Parafię pw. Trójcy Przenajświętszej i to co było, 60-80 osób w pierwszych latach tj. w 2008 roku, a w tym roku grubo ponad 600 osób. Wszyscy się mocno w to angażowali i podejmowali ten wysiłek, więc na pewno wielka radość i pewnie będzie kontynuowana przez następców i taką mam głęboką nadzieję, bo dużo osób się w to włączało w mieście w różny sposób, ale ta pomoc powodowała, że było to bardziej zespolone i jakoś bardziej się to realizowało. Opiekunowie, młodzież i wolontariusze, jeśli potrzeba do tego stu osób to znaczy, że jest to sto osób, które wiedzą co mają robić, jak ciężka praca ich czeka, ale dużo radości i dużo osób pytało czy mogą się do nas dopisać. Były wydarzenia, które w jakiś sposób zaznaczyły swoje miejsce, wiele osób mówiło o tym, że były. Były spotkania małżeńskie, zapraszaliśmy fajne osoby. Wszystko było udziałem całej naszej parafii, czy jak byliśmy taką trójką z księdzem Robertem i Andrzejem, jak byliśmy razem, czy teraz jak był ksiądz Grzegorz i Łukasz, tak samo razem cokolwiek realizowaliśmy, to było wspólne, to nie jest tak że jest to moje, bo tego nie ma na parafii, to jest proboszcza, wikariuszy i wszystkich ludzi i proboszcz cieszy się tu każdą rzeczą duszpasterską, która się dzieje i na to pozwala, to też jakoś owocuje, że dziekan zawsze przychylnie na to patrzył, bo o wiele łatwiej jest cokolwiek robić jeśli ma się wsparcie ze strony najwyższej, więc to jest istotne i ważne. Mnie cieszyły msze na godzinę 16.00, kiedy ostatnimi laty się bardziej nimi zajmowałem, jak odszedł ksiądz Robert i na 16.00 mogłem sobie z dziećmi porozmawiać. Lubiłem chodzić do przedszkola i do mojej szkoły – Zespołu Szkół Agroprzedsiębiorczości. To była wspaniała szkoła ze względu na dyrekcję i nauczycieli, bo to niewielka społeczność tej szkoły, ale taka bardzo otwarta i sympatyczna i wiele rzeczy fajnych można było z nimi robić. Oni tak po cichu wiele rzeczy wykonywali, pomagali przy dekoracjach, czy przy jakichś rzeczach pomagali, przychodząc całą klasą i razem coś robiliśmy. I to też było fajne i bardzo nas cieszyło.

– Które z tych wydarzeń chciałby ksiądz przynieść do nowej parafii?

– W Kościele funkcjonuje tradycja przez duże i małe „t”. Tradycja przez duże „t” to najprościej można powiedzieć to co jest liturgicznym kalendarzem, nauczaniem kościoła i tak dalej. Coś czego nie można zmieniać, jeśli kościół ma tak samo funkcjonować, dlatego ksiądz, który odprawia mszę w Zambrowie pojedzie do innego miasta i tak samo będzie odprawiał mszę, bo tak został nauczony. Byliśmy w Chorwacji na obozie i stali księża i z Polski i z zagranicy i wszyscy potrafimy tak samo mszę odprawiać i tą tradycję przez duże „t” utrzymywać, ale trzeba też szanować tą tradycję przez małe „t” i pewne rzeczy podejmować. Tak jak tam pójdę, tamta parafia też ma swoje doświadczenia, które trzeba przejąć, podjąć i pewne rzeczy robić. Chcielibyśmy dalej jeździć na jakieś obozy, jeśli będzie jakaś chęć wspólnoty, żeby zapraszać jakichś gości, organizować jakieś rzeczy, koncerty, festyny, to wszystko jestem w stanie wypracować. Najmłodszy nie jestem, ale stary też się nie czuje.

– Co czuje kapłan odchodzący z parafii po ośmiu latach posługi?

– Ktoś może powiedzieć, że dużo sympatii i ludzkiego szacunku, bo wiele osób przychodzi, dziękuje i opowiada różne wspomnienia i radosne chwile. Natomiast po ośmiu latach zżycia się z tymi ludźmi, to tak jak ktoś powiedział, że jak za długo to też ciężko odejść, więc może trzy lata są łatwiejsze, a po ośmiu latach znam bardzo dużo ludzi w  Zambrowie, dzieci, młodzieży dorosłych, w różnych instytucjach, szkołach, parafian, którzy mają swoje ulubione miejsca, i gdy patrzę to wiem czy są na mszy czy ich nie ma na mszy, nie sprawdzając listy tylko w tym dniu na tej mszy powinni siedzieć i zawsze tak jest. Przez osiem lat wielu ich ubyło, odeszli do wieczności, nie ma ich pośród nas. Co ja czuję? Na pewno dużo radości udało się naprawdę fajne rzeczy porobić, tym bardziej że robiło się to wspólnie, jako księża i siostry zakonne, dla ludzi, młodzieży i dzieci. Dużo dzieci przychodzi na msze i dużo uczestniczy w różnych rzeczach, które tutaj realizujemy i przez cały rok podejmujemy. Cieszę się z armii ministrantów, ze Wspólnoty Ruchu Światło-Życie. Cieszy mnie to, że ludzie zaczęli się interesować sensem i wymową, grobów pańskich i żłóbków, dlaczego od czasu do czasu coś jest w grobie zrobione dla dzieci i to raduje. Ale są też te poważne rzeczy robione i o to pytali i z tym dyskutowali i to też cieszy. Będzie się tęskniło, co by tutaj dużo nie mówić, zostawia się tutaj cząstkę swojego życia, mam 38 lat i osiem lat zostawionych jest tutaj, więc jest to duży szmat czasu. Zżyłem się z tymi ludźmi bardzo, bo nawet jak się po kolędzie chodzi, to często się nawet w karty nie zagląda i wie się o kim się mówi i rozmawia, i nie chodzi tu tylko o moją parafię, ale i z innych parafii mnóstwo ludzi poznałem. Wiele rzeczy udało się zrobić dlatego właśnie, że ich się poznało i oni otwierali swoje serca, po to żeby coś się działo dla dzieci, więc to raduje.

– Czego życzyć księdzu na następne lata posługi?

– Siły (śmiech), ja się czuję spełniony jako ksiądz i nie narzekam. Podejmuję nowe wyzwania z wielką radością i to jest istotne i ważne, żeby te wyzwania były podejmowane i to nas najbardziej cieszy i raduje, że wiele rzeczy udało się zrobić. Chyba nawet ciężko wymienić przez te osiem lat co tutaj się wydarzyło. Każdy pomysł, który ktoś wprowadzał, to my chcieliśmy jak najbardziej to wspierać. To jest dobra duża parafia, jest tu Oaza, KSM, ministranci, dwie schole, każdy dokłada jakąś cząstkę, ksiądz proboszcz, wikariusze, siostry zakonne, rodzice dzieci i włączają się w to bardzo żywo. Myślę, że sobie życzę, żebym był czasami mniej nerwowy i krzykliwy, a korzystając z okazji trzeba powiedzieć słowo „przepraszam”, do tych których jakoś przez te osiem lat, dotknąłem, uraziłem, słowem lub złym zachowaniem. Jestem tylko człowiekiem i mogę czasami jakoś w swoich słabościach kogoś skrzywdzić, i za to przepraszam i młodszych i starszych, bo czasami jak się przemyśli pewne sytuacje, to wie się, że może niewłaściwie się postąpiło. Spędziłem tu naprawdę fajny czas, ten błogosławiony czas od 2007 roku do 2015 roku. Pierwszą mszę odprawiłem w tym kościele 15 sierpnia 2007 roku, już wtedy wiedziałem, że mam dekret. Do tej pory pracowałem na Podlasiu, a teraz idę na tzw. Kurpie. Cieszę się, że tu byłem. Jak osiem lat temu szedłem tu, to wiedziałem, że tak jak w Grajewie będę pracować z młodzieżą i być z nimi. Ocenę pozostawiam im, można zapewne było zrobić jeszcze więcej, można było się jeszcze bardziej starać, nie chodzi tutaj o liczby, można było więcej wymyślić, można było podjąć więcej wysiłku, żeby było jeszcze fajniej dopracowane. Niektórzy mówią, że ja nie lubię małych uroczystości tylko wszystko musi być duże, dlatego największe półkolonie, rekolekcje z ojcem Bashoborą dużo pracy nas kosztowało, ale myślę że wiele osób było z tego zadowolonych, turnieje piłkarskie, konkurs piłkarski, konkurs ministrancki wiedzy liturgicznej, przyjazdy aktorów, dekoracje, dużo fajnych rzeczy, naprawdę udało się zrobić, ale to tylko i wyłącznie dlatego że ludzie też chcą. W ludziach jest wiele dobra i miłości, niektórzy czasami pogubią się w swoim życiu i czasami ksiądz jest po to, żeby pewne rzeczy naprostować. Wszystkim księża nie pasują, wiadomo że tacy którym księża odpowiadają i tacy którzy z księżmi nie chcą mieć nic wspólnego. I za jednych i za drugich trzeba się modlić i z jednymi i z drugimi trzeba żyć. Wszyscy jesteśmy ludźmi i musimy podejmować taki wysiłek radości pracy i wszystkeigo co jest istotne i ważne.

– Dziękuję za wywiad.

 

Tags: ks. Dawid Rosiński
Previous Post

Uczniowie uczcili pamięć polskich żołnierzy (foto)

Next Post

Podróż po Narwi – Jerzy Samusik (foto,wideo)

Related Posts

Grupa „Wyrwani z niewoli” w Zambrowie (foto)
Aktualności

Grupa „Wyrwani z niewoli” w Zambrowie (foto)

czwartek, 27 listopada, 2014
ks. Dawid Rosiński – 29. Światowe Dni Młodzieży Diecezji Łomżyńskiej w Zambrowie
Aktualności

ks. Dawid Rosiński – 29. Światowe Dni Młodzieży Diecezji Łomżyńskiej w Zambrowie

poniedziałek, 5 maja, 2014
Next Post

Podróż po Narwi - Jerzy Samusik (foto,wideo)

  • O nas
  • Reklama
  • Polityka prywatności
  • Kontakt
Redakcja Zambrowiacy.pl - 786 819 199

© 2023 zambrowiacy.pl Strona do poprawnego korzystania używa plików cookies (ciasteczka) zgodnie z polityką prywatności.

Welcome Back!

Login to your account below

Forgotten Password?

Retrieve your password

Please enter your username or email address to reset your password.

Log In

Add New Playlist

No Result
View All Result
  • Strona Główna
  • Administracja publiczna
  • Edukacja
  • Religia
  • Aktualności

© 2023 zambrowiacy.pl Strona do poprawnego korzystania używa plików cookies (ciasteczka) zgodnie z polityką prywatności.

Tę stronę wykorzystuje pliki cookies. Kontynuując korzystanie z witryny, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Odwiedź naszą politykę prywatności i plików cookies.